تبليغاتX
پنجره
































پنجره

همیشه حقیقت این است که حقیقت این نیست

ما همیشه قایم شده ایم

تا وقتی بچه بودیم پشت در و دیوار و پدر و مادرمان

وقتی هم بزرگ شدیم پشت کسی که وانمود میکردیم ماییم

ما همیشه قایم شده ایم

مثل خورشید پشت کوه های به هم چسبیده در نقاشی دوران کودکیمان ...

کم کم خدا را هم از زندگیمان پنهان کردیم .

و در غیابش به هر کاری دست زدیم و حالا ....

میان کوهی از گره های کور باز هم قایم شده ایم .

خسته ام .........

از این همه پنهانی و از این همه گمراهی

می خواهم خودم را رها کنم

میخواهم یک بار برای همیشه سر بگذارم

به دور از هر حس و هوس دنیایی و به دور از هر نگاهی که به دنبال پیدا کردنم باشد

می خواهم خودم را به اغوش پر مهر و نور  .........

                                                                                   خدا بسپارم ...

 

نوشته شده در جمعه 1390/06/04ساعت 12:18 توسط فائزه| |

Design By : Night Melody